Święta Elżbieta Węgierska

Święta Elżbieta jest Patronką naszego Zgromadzenia. Dlaczego? Bo była postacią niezwykłą. Ale po kolei…

Elżbieta przychodzi na świat w 1207 roku. Jej ojczyzną są Węgry. Ma wspaniałych rodziców. Mama Gertruda i tata – król Andrzej II kochają córkę nad życie. Jednak miłością rodziców nie cieszy się ona długo. Już we wczesnym dzieciństwie zostaje zaręczona z synem landgrafa Turyngii. W wieku zaledwie czterech lat opuszcza rodziców i ukochany kraj. Przybywa na zamek książęcy w Wartburgu, by tu wzrastać na dworze przyszłego męża. Elżbieta jest dziewczyną skromną i bardzo pobożną.

W 1221 roku, w wieku 14 lat, zostaje żoną Ludwika. Są małżeństwem bardzo szczęśliwym. Wkrótce na świat przychodzą dzieci. Elżbieta jest kochającą żoną i matką, ale nie tylko … poświęca się ofiarnie służbie ubogim, w których - oczyma wiary - dostrzega potrzebującego Chrystusa. Sama ich karmi i pielęgnuje. Nie żałuje dla nich czasu, sił ani swojego majątku. Głęboko zjednoczona z Bogiem, wiele czasu spędza na modlitwie, pości, odrzuca przepych dworskiego życia. Tym zachowaniem wzbudza oburzenie otoczenia. Jednak w mężu, który jest człowiekiem kochającym i dobrym, zawsze ma wsparcie. Niestety, szczęście małżeńskie trwa krótko.

W 1227 roku Ludwik wyrusza na wyprawę krzyżową, z której już nie wraca. 20-letnia Elżbieta zostaje wdową z trojgiem dzieci. Opuszcza zamek. Z posiadanych środków funduje szpital w Marburgu. Tutaj młoda księżna sama ofiarnie posługuje chorym. Oddana bez reszty Bogu i ludziom potrzebującym, wyczerpana pracą i surowym życiem, umiera 17 listopada 1231 roku. Ma zaledwie 24 lata. Natychmiast po śmierci czczona jest jako wielka święta.

Stworzono w DeryDesign